(Από σήμερα θα γράφω πιο συχνά. Και θα σκορπίζω εδώ μπροστά σου: Λίγες λέξεις. Πολλές εικόνες. Λίγες σκέψεις. Πολύ συναίσθημα. Έχω λίγο χρόνο, αλλά πολλά να πω. Σε θέλω εδώ για να γεμίζουμε τις μέρες μας από χρώματα και γέλια. Τι λες να σκαρώσουμε μαζί παιχνίδια; Παιχνίδια που δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις, αλλά μόνο ανεπιτήδευτες ματιές. Ματιές για ομορφιές με το τίποτα. Δέχεσαι;)

Και να με τι θα ξεκινήσω….

*»Η μαμά δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παιδί που αρνείται να μεγαλώσει.
*Η μαμά ξέρει να κρατάει την υπομονή κάπου δίπλα της, αλλά είναι φορές που αυτή της ξεφεύγει.
*Η μαμά  συστήνει την εμπιστοσύνη ως την πιο λαμπερή φίλη. Την κοιτάζουμε καχύποπτα.
*Η μαμά τα βάζει συχνά με το θυμό. Και τον αποκαλεί «απαίσιο τύπο». Την έχουμε πιστέψει.
*Η μαμά λέει ότι η ζήλια είναι άσχημη και δεν ξέρει να παίζει. Δεν μας αρέσουν τα κορίτσια που δεν ξέρουν να παίζουν.
*Η μαμά θέλει να κάνει το φόβο φίλο μας. «Απαίσιος τύπος», της λέμε.
*Η μαμά βοηθάει τη διαίσθησή μας να φανερωθεί. Γιατί αυτή συνέχεια κρύβεται κι η μαμά τη θέλει μαζί μας όλη μέρα. Έχει κόλλημα μ’ αυτή.
*Η μαμά λέει ότι τα λάθη είναι σαν πολύτιμα αξεσουάρ. Θέλουν προσοχή στο συνδυασμό για να πετύχει η εμφάνιση. Δεν την καταλαβαίνουμε.
*Η μαμά προτείνει να ζωγραφίζουμε, να γράφουμε, να μιλάμε, να εκφραζόμαστε. Να λέμε μ’ αρέσει πολύ αυτό, ή αυτό δεν με ικανοποιεί. Και μετά θέλει να επιχειρηματολογούμε. Μερικές φορές της κάνουμε τη χάρη για να μη γκρινιάζει.
*Η μαμά λατρεύει τον ενθουσιασμό. Περισσότερο κι από το μπαμπά. Κι αυτός λέει ότι περιέχεται σ’ εμάς. omg!
*Η μαμά λέει επίσης ότι η γκρίνια έχει εκκεντρικό μακιγιάζ και χάλια χτένισμα. Να την αφήσουμε μακριά μας και να προτιμήσουμε την παρέα της ηρεμίας ή της αλληλεγγύης. Έχει μια ειδική τρέλα η μαμά. Και είναι υπέροχη γιατί είναι η μαμά μας…
*Κι η μαμά είναι μόνο μία…»

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες

photos source: www.theglow.com by kellystuart