Πρωινά βιαστικά. Μεσημέρια βαρετά. Βράδια με γαργαλητά. Και πάμε πάλι απ’ την αρχή. Πρωινά αγχωμένα. Μεσημέρια με νεύρα. Βράδια με παραμύθια. Και ξανά πάλι. Πρωινά κουρασμένα. Μεσημέρια χωρίς επαφή. Βράδια με αγκαλιές.
Κάπως έτσι οι αντιθέσεις γεμίζουν τις μέρες. Κάπως έτσι οι νύχτες καμουφλάρουν τα λάθη. Κι ακριβώς σ’ αυτό το σημείο στέκομαι ξαπλωμένη ανάμεσα σε 2 ξέγνοιαστα πλάσματα που κάνουν κλικ στην ευτυχία. Κι αυτά κοιμούνται. Κι εγώ ξύπνια. Κι αυτά ονειρεύονται. Κι εγώ αγωνιώ. Πάλι είμαστε αλλού. Είμαστε όμως μαζί. Στο εδώ. Κι η ευτυχία λάμπει στο σκοτάδι. Αυτό είναι αρκετό. Η επόμενη κιόλας μέρα θα ξημερώσει και θα με βρει με αγκαλιές. Να πως αλλάζει η ιστορία…

ΥΓ1:Δες τη μέρα από την αρχή, βάλε στη νύχτα όνειρο κι ευχήσου να επιστρέψω σύντομα εδώ.

Καλό υπόλοιπο Κυριακής

photos source by: honey-and-bee.tumblr.com