Που είναι ο Φόβος να παίξω μαζί του;

Που να στα λέω. Υπάρχει θέμα τις τελευταίες ημέρες εδώ. Η Φώτο (το κορίτσι με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι πιο πάνω) τα’χει βάλει με τον Καλλιτεχνάτο (τον πιτσιρικά δίπλα της, που είναι ο κολλητός της από 2 ημερών….).
Τους παρατηρώ να στέκονται στην γωνία της πιλοτής και να μιλάνε μ’ έντονο ύφος. Κουνάνε χέρια, κάνουν γκριμάτσες και σπαταλούν πολύτιμο χρόνο μιλώντας για το φόβο, αυτό το απαίσιο παιδί με τα σημάδια θυμού στο πρόσωπο, που από την προηγούμενη εβδομάδα έχει ξεκινήσει τα πειράγματα στο χαμογελαστό ενθουσιασμό. Η Φώτο τα χώνει κανονικά στον Καλλιτεχνάτο και τον κρίνει αυστηρά για τη στάση του απέναντι στο φόβο, τον τύπο που σκάει από κάθε γωνία του σχολείου, για να προκαλέσει πανικό κι άγχος, κι εκεί μεταξύ δυνατών ματιών και θεατρικών κινήσεων (πάντα την κάνει την παράστασή της η Φώτο) του δίνει και τη συμβουλή της: Κοίτα να κάνεις το φόβο φίλο. Πως; Κάνε πως δεν το βλέπεις! Θυμήσου φίλε μου, πως ήσουν στο νηπιαγωγείο ή στην πρώτη δημοτικού….
ΥΓ1:  Και να η στιγμή να μοιραστώ μαζί σου απόσπασμα από το γράμμα μιας φίλης, που είχε φτάσει καιρό στο email μου και λίγο ή πολύ θέλει να πει ότι κάθε μικρό παιδί βρίσκει τον τρόπο να αντιμετωπίσει το φόβο. Το θέμα είναι  η μαμά να του δείξει την τεχνική…

Έξτρα συμμετοχή: «Αυτό ο χειμώνας θα είναι διαφορετικός. Γιατί το κορίτσι μας έκλεισε τα πέντε και ήρθε ο καιρός που διάβαινε την μεγάλη πόρτα του σχολείου. Έπειτα λοιπόν από την –υποτιθεμένη πάντα- ψυχολογική προετοιμασία: “Μα θα δεις, θα σου αρέσει.”, “Θα περνάς τόσο ωραία.”, “Όλα θα πάνε καλά”, ξημέρωσε η μέρα, που εκείνο το μικρό κοριτσάκι θα προσπαθήσει να εντοπίσει τον ενθουσιασμό και να αποφύγει το φόβο….
Δεν ξέρω τελικά ποιος είχε την περισσότερη αγωνία, το παιδί ή η μαμά.
Και τα ματάκια της μικρής είναι έτοιμα να δακρύσουν. Τα σκουπίζω και της χαμογελώ. Ένα νέο κεφάλαιο μόλις ανοίγει….»

Ο φόβος μπορεί να γίνει φίλος. Αρκεί να μπορείς να αναγνωρίσεις τη δύναμή του. Αυτό.

Καλή συνέχεια στο έργο των μαμάδων.

photos source: pinterest.com

 

Tags: , , , , ,

10 Σχόλια to “Που είναι ο Φόβος να παίξω μαζί του;”

  1. Ο/Η Εύη λέει:

    Μέρα με τη μέρα μακάρι να καταφέρνουμε να τα κάνουμε πιο δυνατά για να ξεπερνάνε κάθε εμπόδιο και να μαθαίνουν μέσα από τις όποιες δυσκολίες … ακόμα και οι φόβοι μπορεί να είναι εποικοδομητικοί όταν χειριστούν σωστά …

  2. Ο/Η ΑΘΗΝΑ ΛΑΒΔΑ λέει:

    ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!!

  3. Ο/Η MELINA-AR λέει:

    Μόνο αν κοιτάξεις το φόβο κατάματα,θαρραλέα,στα μάτια ,θα μπορέσεις να αναμετρηθείς στα ίσα μαζί του & να τον νικήσεις!Το να τον κάνεις φίλο σου,είναι επίσης μια εξίσου καλή τεχνική!Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε φίλοι των παιδιών μας,να μας εκμυστηρεύονται τις σκέψεις τους,τις φοβίες τους-οι οποίες πολύ συχνά είναι απόρροια των δικών μας!-τα όνειρά,τους εφιάλτες τους,να είμαστε πάντα δίπλα τους & να το ξέρουν αυτό!Έτσι, η νίκη στην αναμέτρηση με το φόβο θα είναι στο πλάι μας!Αγάπη & παιχνίδι ! Λέξεις κλειδιά!Υπάρχουν κι άΛλλες βέβαια!Θέλουμε κι άλλα τέτοια κείμενα,Έφη μου!

    • Ο/Η Έφη Ανέστη λέει:

      Melina-Ar αγαπημένη όποτε βρίσκω χρόνο επιστρέφω εδώ για να γίνω ξανά παιδί. Ή να θυμηθώ ότι είμαι μαμά, αλλά δεν λέω να μεγαλώσω! την αγάπη μου χχχ

  4. Ο/Η Χρύσα Κοκ λέει:

    Υπέροχοοοο!!! Σαν μαμά δεν είχα σκεφτεί ποτέ να κάνουμε το φόβο φίλο! χα! Απίθανη συμβουλή 😉
    Αυτό που αναρωτιέμαι είναι : γιατί τα παιδιά να είναι τόσο σκληρά μερικές φορές και να πιστεύουν ότι με το να τρομοκρατήσουν τα πιο μικρά και πιο ήσυχα παιδιά θα καταφέρουν να επιβληθούν;
    Μήπως οι γονείς πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας όσο περνάει ακόμη από το χέρι μας η διάπλαση της προσωπικότητάς τους και να τους διδάξουμε τον σεβασμό;

  5. Ο/Η Claire G λέει:

    Ο φόβος μπορεί να γίνει φίλος…. ετσι ακριβώς είναι. Σαν παιδιά το μαθαίνουμε ευκολα αυτό αλλά κάπου στην πορεία μεγαλώνοντας το ξεχναμε.Για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας πρέπει να το ξαναθυμηθούμε πρώτα σαν μεγάλες μαμάδες και να τους δείξουμε τον τρόπο.

Leave a Reply