Δάσκαλε που δίδασκες…

Πώς να εξηγήσεις στα παιδιά όλο αυτό που συμβαίνει στους δρόμους; Πώς να απαντήσεις στα εκατοντάδες ερωτήματα που σκάνε σαν σφαίρες (από το πουθενά); Πώς να προλάβεις τις απορίες τους; Πώς να αγγίξεις τις σκέψεις τους; Πώς να τα βάλεις με τα όνειρά τους;

Μια λάθος κίνηση να δοκιμάσεις και θα τσαλαπατήσεις την αισιοδοξία τους ή θα δολοφονήσεις την ξεγνοιασιά τους.
Κι είναι κι αυτό το άτιμο το αίσθημα της ενοχής, που πλανιέται γύρω σου κι έρχεται να θριαμβεύσει όταν φοβάσαι.

Κι είναι μέρες που…..
Κοιτάζω τα παιχνίδια που στέκονται αδιάφορα μέσα στις χρωματιστές κούτες. Και παρατηρώ και τα παιδιά, που παίζουν με κάτι άκυρα αντικείμενα του σπιτιού και αναρωτιέμαι τι χρειάζονται πραγματικά για να διασκεδάσουν. Και καταλήγω πάντα (μα πάντα) ότι θέλουν παρέα. Να είσαι εκεί, τριγύρω!….

Κι είναι νύχτες που….
Θέλω να τους μάθω να αναγνωρίζουν τις αδυναμίες τους. Και θέλω όσο τίποτα άλλο να τους μάθω να παθιάζονται χωρίς πολλά. Και θέλω να έχουν το νου τους στην ταυτότητά τους. Να μην επηρεάζονται από κανένα φίλο. Να κάνουν τα δικά τους. Να μη φοβούνται να είναι διαφορετικοί. Και θέλω να συνηθίσουν να αγαπούν και να συγχωρούν. Θέλω να κοιτάζουν τη στιγμή και να μην τη ψάχνουν!
Θέλω να τους πω ότι επιτρέπεται να κάνουν λάθη. Να κάνουν πολλά λάθη. Και θέλω να τους πω να κλαίνε χωρίς καμία ανησυχία για το τι λένε οι άλλοι. Και θέλω να τους δείξω όλες τις μορφές του γέλιου. Και θέλω να τους εξηγήσω με πράξεις τι σημαίνει διαχείριση θυμού. Και θέλω να ξέρουν ότι η σπουδαιότερη νοημοσύνη για να πετύχουν εξαιρετικά πράγματα στη ζωή τους είναι η συναισθηματική.

Και είναι φορές που αναζητάς τους καλούς δασκάλους*….
Αυτούς, που εστιάζουν βαθιά κι όχι επιφανειακά. Τους δασκάλους, που δεν χρησιμοποιούν κόκκινο στυλό για να διορθώσουν, αλλά μπλε. Αυτούς τους δασκάλους, που κάνουν την αρχή, αλλά δεν μαρτυρούν ποτέ το τέλος μιας ιστορίας. Τους ίδιους δασκάλους, που δεν χρησιμοποιούν το εγώ, αλλά τους ξεφεύγει αυθόρμητα το εμείς. Κι οι καλοί δάσκαλοι είναι αυτοί, που προβληματίζονται για εκείνα τα παιδιά, που λύνουν χίλιες μαθηματικές ασκήσεις στο δευτερόλεπτο, αλλά δεν έχουν κανένα δευτερόλεπτο στη διαθεσή τους για να ξεκαρδιστούν στα γέλια!

Υστερόγραφο: Αν σηκώσεις το post από κάτω (σαν το χαλί σου ένα πράγμα) θα βρεις φόβο για όλα όσα παλεύει μια εργαζόμενη ή και άνεργη μαμά, θα εντοπίσεις ελπίδα για τις αξίες που έχουν ανάγκη τα παιδιά και θα ψαχουλέψεις την εκτίμηση, που απαιτείται να έχεις στους δασκάλους που εστιάζουν στη συναισθηματική νοημοσύνη μικρών και μεγάλων!

*κι υπάρχουν, αλήθεια!

ευχές για μια όμορφη συνέχεια

photo source by: http://www.pinterest.com/beautydiaries/junior-diaries/

Tags: , , , , , , , , ,

5 Responses to “Δάσκαλε που δίδασκες…”

  1. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    συγκινήθηκα γμτ! Αλήθεια!!
    τι κείμενο…μα τι κείμενο!!
    Τα παιδιά είναι ευαίσθητο θέμα. ευαίσθητο και δυνατό.
    Δεν φτάνουν οι λέξεις για να περιγράψεις τον κόσμο τους. Είναι γεμάτα απορίες γι” αυτά που συμβαίνουν γύρω τους και τι ακριβώς να του πεις; Για κλεψίματα; Για κρυψίματα; Για τι;
    Μεγαλώνουν και ακούν μόνο αρνητικά. Είναι από τη φύση τους αισιόδοξα και τα βομβαρδίζομε με γεγονότα και λέξεις που δεν έχουν καμία ελπίδα. Κυκλοφορούν στους δρόμους και βλέπουν μια συνεχόμενη μουντίλα. Έχουν όνειρα και στόχους που αναρωτιέμαι πλέον αν έχουν έστω μια μικρή παρότρυνση για να τα κυνηγήσουν…

  2. Ο/Η Χρύσα Κοκ λέει:

    Διαβάζω το κείμενό σου και σαν μαμά προσπαθώ να αφουγκραστώ το συναίσθημα! Πάντοτε θα υπάρχουν δάσκαλοι εξαίρετοι που θα αγαπούν τα παιδιά μας και θα υπολογίζουν στην συναισθηματική νοημοσύνη τους και αυτοί είναι που μας βοηθούν να χαράξουμε την πορεία μας στην ζωή! Είναι ευλογία να σε διδάξουν τέτοιοι άνθρωποι! Πόσο υπέροχα ξεδιπλώνεις τους προβληματισμούς των μαμάδων!!! Σε ευχαριστώ για όλα!!!

  3. Ο/Η ΑΘΗΝΑ ΛΑΒΔΑ λέει:

    Μαμά είσαι τόσο μα τόσο μέσα σε όλα αυτά που ζούμε κάθε μέρα και νύχτα! Όλες οι μανούλες λίγο πολύ για όλα αυτά παλεύουν!! Γι αυτά τα καθημερινά που θέλουμε και δεν προλαβαίνουμε! Γι” αυτά που προσπαθούμε να τους μάθουμε και για όσα προσπαθούν να μας μάθουν και εκείνα!! Εύχομαι να είμαστε δίπλα στα παιδάκια μας και να τα μάθουμε όλα τα θέλω που προανέφερες και να ξεπεράσουμε όλους μας τους φόβους!! Εύχομαι να μεγαλώνουν και να είναι άνθρωποι που αλήθεια και τόλμη θα αγωνίζονται να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους!!!

  4. Ο/Η MELINA-AR λέει:

    ΤΟ διάβασα 3-4 φορές ήδη για να το απολαύσω περισσότερο!
    Τυχερός ο δάσκαλός σας!
    Τυχερά τα αγόρια σου!
    Τυχεροί κι εμείς που γινόμαστε αποδέκτες τέτοιων κειμένων!
    Την εκτίμησή μου & τα φιλιά μου!

  5. Ο/Η Εύη Μαγγανάρη λέει:

    όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα μου σε ένα post που τα λέει όλα… θέλω να πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε !!!! φιλιά και καλό μας Σαββατοκύριακο !

Leave a Reply