Archive for the ‘Τώρα μιλάει η μαμά…’ Category

Τι ειδύλλιο κι αυτό!

-μικρές στιγμές από το χρονοντούλαπό μου-

2005. Το ειδύλλιο με το μωρουδίστικο άρωμα μόλις ξεκινάει. Κι από τα παράθυρα του σπιτιού μπαίνει αλλιώς το φως. Τα πρωινά αποκτούν άλλη αξία. Είναι η τρυφερότητα που δίνει η αίσθηση να είσαι μαμά! Το γάλα, τα μωρομάντηλα και το μπιμπερό γίνονται τα απόλυτα αξεσουάρ σε μια εποχή που αλλάζει. Η καθημερινότητα δεν είναι πια ίδια. Σʼ αυτή προστίθεται η ανάγκη της φροντίδας. #frontida_stinpraksi ψιθυρίζω

υπάρχει και συνέχεια…

Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι!

Τα Χριστούγεννα περιέχουν ένα χορταστικό παραμύθι, με γάλα, μπισκότα και τον πληθωρικό τύπο με τα κόκκινα να αφήνει τα σημάδια του στο πάτωμα του σπιτιού. Περιέχει τραγούδι, κάπου το μια φορά κι έναν καιρό ήταν οι καλλικάντζαροι κι εκεί δίπλα έχει ξάπλες στο σαλόνι και χαμόγελα χωρίς λόγο. Αμέσως δίπλα (σε κλάσματα του δευτερολέπτου) έχει κλάματα εύκολα («γιατί δεν μου δίνεις λίγη coca cola, είσαι κακιά μαμά») κι εκεί κοντά έχει πακέτα δώρων, που σκίζονται άτσαλα (εδώ παρατηρείς και τη βιασύνη της εποχής)! Και παρόλο, που αυτή είναι μία από τις ωραιότερες εποχές, που θέλεις, δεν θέλεις, κάνεις ζουμ στις μικρές στιγμές, γύρω από μία monopoly με πολλές σκέψεις για παιχνίδια και δράση, ακολουθούν οι αποκαλύψεις και τα δράματα, οι αλήθειες και τα ψέματα για το ποιος φέρνει τελικά τα δώρα και ποιος τα πληρώνει και πως, αφού λεφτά δεν υπάρχουν!…
Και να σου τα γέλια, τα γαργαλητά και οι λοξές ματιές, οι τεράστιες γκριμάτσες και οι ελπίδες που ξεπροβάλλουν απ’ αυτές τις μικρές ανεπαίσθητες ανάσες χαράς.

Υστερόγραφο: «Σημασία έχει αυτό το πνεύμα της ξεγνοιασιάς να το κρατάμε κάπου φυλαγμένο όλο το χρόνο», λέω με στόμφο στα αγόρια κι εκείνα κάνουν πράξη τα λόγια μου και με χρώμα και στωικά χαμόγελα δημιουργούν κάρτες με ευχές και τις κρατούν κάπου κρυμμένες, μέσα σε κάτι απίθανα βιβλία ή κάτω από το κρεβάτι τους.

Η αλήθεια είναι ότι ευχαριστηθήκαμε τη δημιουργία καρτών στο αγαπημένο μας στέκι Early Learning Centre. Κι επειδή δεν γίνεται να αποφύγουμε το παραμύθι, στο χέρι μας είναι να το διατηρήσουμε ζωντανό μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα!

 

Ευχές για μια χρονιά γεμάτη χρώμα, δημιουργίες και παιδικά γέλια!

Τάδε (μαμά) Έφη…

Μαγικές ώρες

Τα αγόρια μου δεν πιστεύουν πια στον Αγ. Βασίλη. (Σοκ). Εντάξει, περίμενα κάποια στιγμή να συμβεί, αλλά δεν είχα υπολογίσει τη στιγμή. Και δεν είχα καμία έξυπνη ατάκα να τους επιστρέψω στο «εσύ κι ο μπαμπάς βάζετε τα δώρα κάτω από το δέντρο». Και ξεκίνησα κάπως αμήχανα να λέω «και τι σημασία έχει ποιος τα βάζει, αλλά ποιος καθοδηγεί τη διαδρομή. Και δώστε σημασία στη μαγεία της πίστης, στο πνεύμα των Χριστουγέννων και στη μορφή του Αγίου με τα κόκκινα. Πιστέψτε στη χαρά που εισχωρεί στο κάθε σπίτι, ακόμη και σ’ αυτό που ενώ δεν υπάρχει μπόλικο φαγητό για όλους, υπάρχει περίσσια αγάπη, που φωτίζει το δέντρο και το σπίτι όλο!


Υπάρχει και συνέχεια…